RPK

RPK (ros. РПК, Ручной Пулемёт Калашникова) – radziecki ręczny karabin maszynowy powstały na bazie karabinka AKM.

Historia konstrukcji

Jednocześnie z wprowadzeniem do uzbrojenia uniwersalnego karabinu maszynowego PK/PKS do uzbrojenia przyjęto ręczny karabin maszynowy RPK. Nowy rkm miał być uzbrojeniem tych pododdziałów, dla których PK/PKS był zbyt ciężki (np. spadochroniarzy). Armia Radziecka dysponowała już co prawda odpowiednim rkmem – RPD, ale nie cieszył się on specjalnym uznaniem (problemy z niezawodnością). Ponadto uznano że najlepszym rozwiązaniem będzie broń zasilana z takich samych magazynków jak standardowy karabin AK/AKM.

W Wojsku Polskim pojawił się w latach 70 XX wieku, zakupiono wówczas około 5 tys. RPK i RPKS. Były używane przez jednostki specjalne i wojska powietrznodesantowe. Dzisiaj niewiele sztuk jest w użyciu w jednostkach powietrznodesantowych, zdecydowana większość pozostaje w magazynach.

Konstrukcje nowego karabinu maszynowego oparto na AKM dokonując tylko niezbędnych zmian. Na wydłużonej lufie o pogrubionych ściankach zamontowano dwójnóg. Zmieniono kształt kolby, dzięki czemu przy strzelaniu z dwójnogu można ją dodatkowo docisnąć do ramienia ręką. Do nowego rkmu opracowano nowe magazynki: bębnowy (75-nabojowy) i łukowy (40 naboi). Można także korzystać ze standardowych magazynków łukowych (30-nabojowych) karabinu AK. Poza wersją z kolbą stałą opracowano wersję z kolbą składaną RPKS, a także wersję RPKSN wyposażoną w szynę do montażu celowników noktowizyjnych lub optycznych.

Witoszów Dolny, gmina Świdnica – Muzeum Broni i Militariów

Następcą karabinu RPK był 5,45 mm ręczny karabin maszynowy RPK-74.

Ręczny karabin maszynowy RPK jest zespołową bronią samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania automatyki jest analogiczna jak w AKM. Zasilanie z magazynków (30, 40 i 75 naboi). Mechaniczne przyrządy celownicze składają się z muszki i celownika krzywkowego. Wersja N posiada boczną szynę na której można zamontować celownik optyczny lub nocny.

Państwo  ZSRR
Rodzaj ręczny karabin maszynowy
Historia
Prototypy 1961
Produkcja 1961–obecnie
Dane techniczne
Kaliber 7,62 mm
Nabój 7,62 x 39 mm wz. 43
Magazynek bębnowy (75 nabojów)
łukowy (40 nabojów)
Wymiary
Długość 1040 mm (z kolbą stałą lub rozłożoną)
820 mm (z kolbą złożoną)
Długość lufy 591 mm
Długość linii celowniczej 555 mm
Masa
broni 5,0 kg
wyposażenia dodatkowego 0,86 kg (magazynka 40-nab.)
2,14 kg (magazynka 75-nab.)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 745 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 600 strz./min
Szybkostrzelność praktyczna 150 strz./min
Zasięg maks. 3000 m
Zasięg skuteczny 800 m (do celów naziemnych)
500 m (do samolotów i spadochroniarzy)
RPKS
RPKN
Szyny montażowe optyki i celowników noktowizyjnych tzw “jaskółki” u góry: RPKN, na dole RPKŁ/RPKN-1/RPKN2
image_pdfimage_printDrukuj
OC-14 Groza

OC-14 Groza (ОЦ-14 "Гроза" z ros. „burza”) – rosyjski modułowy karabinek Historia OC-14 Groza powstał jako broń modułowa, która może Czytaj dalej...

RPK-74

5,45 mm ręczny karabin maszynowy RPK-74 (ros. Ручной Пулемёт Калашникова 74, РПК-74; Rucznoj Pulemiot Kałasznikowa – 74) – radziecki ręczny Czytaj dalej...

AEK-919K Kasztan

AEK-919K Kasztan (ros. АЕК-919К Каштан) – współczesny, rosyjski pistolet maszynowy wzorowany na austriackim pm Steyr MPi 69. AEK-919 został skonstruowany Czytaj dalej...

PSS „Wuł”

PSS „Wuł” (ПСС «Вул», ros. Пистолет Cамозарядный Специальный) – radziecki wyciszony pistolet samopowtarzalny (kod GRAU 6P28), opracowany dla pracowników KGB Czytaj dalej...

Udostępnij:
Pin Share
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments