Transporter Rozpoznania Inżynieryjnego Hors

Skarbimierz Osiedle, 13.08.2023 – Święto Wojska Polskiego

TRI – Transporter rozpoznania inżynieryjnego jest pływającym, opancerzonym pojazdem gąsienicowym zbudowanym na bazie ciągnika gąsienicowego MTLB. Wyposażenie pojazdu pozwala na wykonywanie różnorodnych zadań rozpoznania inżynieryjnego w każdych warunkach terenowych i meteorologicznych.

Opis konstrukcji

Transporter przeznaczony do prowadzenia rozpoznania inżynieryjnego, na przykład podczas budowy dróg i mostów czy akcji rozpoznania skażeń chemicznych. Pojazd wykorzystuje podwozie transportera opancerzonego SPG-2. TRI jest wyposażony w sprzęt minerski oraz sprzęt do rozpoznania zapór inżynieryjnych, skażeń chemicznych i promieniotwórczych, dróg, mostów i przeszkód wodnych. Załoga pojazdu składa się z 7 żołnierzy – dowódcy, kierowcy-mechanika, radiooperatora, chemika-zwiadowcy oraz trzech zwiadowców wojsk inżynieryjnych. Kolejną wersją pojazdu był TRI Durian, wyposażony w system likwidacji min, wyposażony w holowany kontener z wystrzeliwanym ładunkiem wybuchowym.

Przeznaczenie wozu

Autor – zdjęcia: Dawid Kalka

Wrocław, Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych im. gen. Jakuba Jasińskiego, REKON 2024

Wóz jest przeznaczony do prowadzenia rozpoznania terenu, rejonów przepraw, fortyfikacyjnej rozbudowy terenu, rejonów rozmieszczenia i rubieży przewidzianych do wprowadzenia wojsk.

Uzbrojenie wozu – karabin maszynowy NSW UTIOS kalibru 12,7 mm, granatnik RPG-76 Komar lub RPG-7.
Podwozie: gąsienicowe – 6 par kół nośnych (zawieszone na wałkach skrętnych), dwa koła napędzające z przodu kadłuba, dwa koła napinające z tyłu kadłuba.
Układ napędowy – silnik marki JaMz 238 W wysokoprężny, 8-cylindrowy lub polski SW 680/167/1 wysokoprężny, 6-cylindrowy.
Układ przeniesienia mocy – sprzęgło główne, reduktor pośredni, centralny wał przegubowy, przekładnia główna, wały przegubowe i przekładnia boczna, mechaniczna skrzynia biegów (6 biegów do przodu, jeden do tyłu).
Zasilanie broni – karabin maszynowy – taśmowe z magazynu o pojemności 240 naboi.
Celownik wielkokalibrowego karabinu maszynowego – optyczny kolimatorowy K10T i luneta T-31.
Wyposażenie specjalne – zestaw minerski do rozpoznania zapór minowych; zestaw do rozpoznania przeszkód wodnych; zestaw do rozpoznania dróg i terenu; zestaw do rozpoznania chemicznego i promieniotwórczego; zestaw sygnalizacyjny; środki spożywcze i sprzęt do przygotowania pożywienia, zestaw różnego sprzętu; urządzenie filtrowentylacyjne; układ ogrzewania; wyposażenie do pływania; wyrzutnia pocisków dymnych; radiostacje: R-130, R-123, R-126; telefon wewnętrzny (interkom) R-124 oraz przystawka zestawu akustycznego.

TRI Durian

Dane taktyczno-techniczne wozu

Tytuł i sygnatura instrukcji: „Transporter rozpoznania inżynieryjnego”. Sygn. Inż. 533/88.
„Opis i eksploatacja karabinu NSW – 12,7 mm”. Sygn. Uzbr. 2336/84.
Producent: Huta Stalowa Wola SA.
Wymiary konstrukcji:
Długość wozu – 6625 mm
Szerokość wozu – 2700 mm
Wysokość wozu – 3000 mm
Masa bojowa – 12 430 kg
Kąt ostrzału broni w płaszczyźnie pionowej: od –5 stopni do 75 stopni
Kąt ostrzału w płaszczyźnie poziomej – pełne 360 stopni
Obsługa wozu – 7 żołnierzy.
Moc silnika – 240 KM (JaMz 238W) i 245 KM (SW 680/197/1)
Zasięg jazdy – do 600 km
Moc jednostkowa – 20,16 KM/t
Nacisk jednostkowy na grunt – 0,046 kg/cm²
Prędkość maksymalna – do 61 km/h na drodze, pływania – do 7 km/h
Pojemność zbiorników paliwa – 520 dm³
Zdolność pokonywania terenu:
wzniesienia o nachyleniu – do 35 stopni
wzniesienia o pochyleniu – do 25 stopni
rowy/okopy o szerokości – do 2500 mm
ścianki o wysokości – do 700 mm
brody o głębokości – pojazd pływa