Mina przeciwpancerne TM-72

Dąbrówka, Muzeum Militarne Gryf

Radziecka mina przeciwpancerna typu TM-72

Historia oraz opis konstrukcji

Mina przeciwpancerna TM-72 z zapalnikiem magnetycznym MWN-80

TM-72 to radziecka cylindryczna mina przeciwpancerna w metalowej obudowie. Opracowany w Związku Radzieckim, przyjęty do służby w Armii Radzieckiej w 1973 roku. Zazwyczaj jest używana z zapalnikami naciskowymi typu MWN-72 lub z zapalnikiem magnetycznym typu MWN-80, które umożliwiają jej detonację tuż pod dnem kadłuba przejeżdżającego pojazdu pancernego. Mina wykorzystuje głowicę kumulacyjną, z ładunkiem bojowym o masie 2,5 kg, zdolną do przebicia walcowanego pancerza stalowego o grubości do około 100 milimetrów z odległości od 250 milimetrów do 500 milimetrów. Sama mina TM-72 jest także kompatybilna z zapalnikami używanymi w minach przeciwpancernych serii TM-62.

Mina przeciwpancerna TM-72 posiada płaską, okrągłą, metalową obudowę, wykonaną z tłoczonej blachy stalowej. Wewnątrz obudowy umieszczono ładunek wybuchowy typu TT-40, a na jej szczycie zainstalowano detonator (w zależności od typu jego użycia). Radzieckie miny przeciwpancerne TM-72 nie są przystosowane do układania ich przez systemy mechaniczne (samobieżne czy holowane).

Miny te używane były przez Armie Radziecką, a następnie Armie Rosyjską od konfliktu w Afganistanie w latach 80.-tych XX wieku, przez konflikty w Czeczenii, w Gruzji, w Syrii oraz obecnie na Ukrainie.