152 mm samobieżna armato-haubica Ondava
Słowacja, Wojskowe Muzeum Historyczne w Piešťanach
Pod koniec lat 80.-tych XX wieku w czechosłowackim Biurze Konstrukcyjnym „Konštrukta Trenčin Co.”, przystąpiono do pierwszych prac koncepcyjnych nad nowszą wersję samobieżnej kołowej armato-haubicy, która w produkcji miała zastąpić w produkcji kołową armato-haubicę samobieżną Dana vzor 1977. Ostatecznym efektem prowadzonych prac konstrukcyjnych, było opracowanie projektu nowej czechosłowackiej kołowej samobieżnej armato-haubicy, która otrzymała roboczą nazwę Ondava.
Historia i opis konstrukcji
Autor – zdjęcia: Dawid Kalka
Słowacja, Wojskowe Muzeum Historyczne w Piešťanach
Jej pełna nazwa to 152 mm samobieżna armato-haubica Ondava, bo tak ona brzmi, podobnie jak jej znana poprzedniczka (szerzej opisana pod linkiem: https://opisybroni.pl/wz-77-dana/), została posadowiona na zmodernizowanym kołowym podwoziu terenowego samochodu ciężarowego Tatra 815 WP31 (o napędzie 8×8) oraz podobnie jak ona posiadała ona uzbrojenie artyleryjskie o kalibrze 152 mm (dokładniej 152,4 mm), natomiast posiadała ona lufę o długości 47 kalibrów (Dana posiadała lufę o długości 39 kalibrów), zaś jej komora nabojowa posiadała objętość rzędu 19,7 litra. Dzięki tak wprowadzonym zmianom w uzbrojeniu artyleryjskim, posiadano możliwość prowadzenia ognia dzięki zastosowaniu pocisków artyleryjskich posiadających gazogenerator (pociski typu HEBB), na odległość nawet 32 000 metrów. Ponadto został przekonstruowany system zmechanizowanego systemu lądowania amunicji artyleryjskiej, dostosowanego do nowego rodzaju pocisków artyleryjskich oraz dłuższych i silniejszych ładunków miotających. Prototypowe modele samobieżnych armato-haubic Ondava zostały wyposażone w nowoczesny, w pełni zautomatyzowany system kierowania ogniem (zaprojektowany na początku lat 90.-tych XX wieku). Na stanowisku działonowego zastosowany został nowy system celowników opto-elektronicznych oraz nowy system pasywnej noktowizji, działającej na fale podczerwone.
W przyjętym założeniu czechosłowackich konstruktorów, nowa kołowa samobieżna armato-haubica miała stanowić tańszą konkurencję dla radzieckiej gąsienicowej samobieżnej armato-haubicy MSTA-S, która posiadała podobną balistykę zastosowanego uzbrojenia artyleryjskiego, jak czechosłowacka Ondava.
Autor – zdjęcia: Dawid Kalka
Czechy, Wojskowe Muzeum Techniczne Lešany
Ostatecznie, pomimo pozytywnie zakończonych prób zakładowych, jak i wojskowych, czechosłowackiego programu artyleryjskiego „Ondava”, w 1994 roku w wyniku rozpadu Czechosłowacji, dalsze prace zostały wstrzymane, a następnie jeszcze w tym samym roku program został zakończony. Do dnia dzisiejszego zachowały się dwa egzemplarze. Jeden jest pokazany w czeskim Wojskowe Muzeum Techniczne Lešany oraz w słowackim Wojskowym Muzeum Historycznym w Piešťanach.
Samobieżna armato-haubica Ondava, prawdopodobnie na poligonie w Záhorie
Podstawowe dane taktyczno-techniczne
-
Kategoria wozu – samobieżna haubica
-
Producent wozu – ZTS Dubnica nad Wagiem
-
Okres produkcji – produkcja seryjna nie została rozpoczęta, zakończyła się na prototypach
-
Ilość wyprodukowanych – 2-3 wozy (prototypy)
-
Załoga – 4 żołnierzy
-
Masa bojowa – 28 450 kg
-
Wymiary konstrukcji:
-
Długość całkowita – 13 100 mm
-
Długość podwozia – 8870 mm
-
Szerokość całkowita – 3 050 mm
-
Wysokość całkowita – 3350 mm
-
Prześwit kadłuba – 410 mm
-
Trakcja wozu – kołowa
-
Napęd pojazdu – silnik Tatra T3-930-52
-
Parametry silnika:
-
Diesel, chłodzony powietrzem, doładowany
-
Liczba cylindrów – 12
-
Średnica cylindra –120 mm
-
Skok cylindra – 140 mm
Pojemność skokowa silnika – 19 000 cm3
-
Maksymalny moment obrotowy – 990 Nm przy 1300 obr./min.
-
Moc silnika – 265 kW (361 KM) przy 2200 obr./min.
-
Transmisja wozu – skrzynia biegów 5+1; mechaniczna zmiana biegów z pneumatycznym wzmacniaczem, normalna i zredukowana praca
-
Prędkość maksymalna na drodze utwardzone – 80 km/h
-
Prędkość maksymalna w terenie – 25 km/h
-
Zasięg maksymalny na drodze – do 600 km
-
Zasięg w terenie – do 250-300 km
-
Przekraczanie przeszkód terenowych:
-
Nachylenie – do 30 stopnie
-
Nachylenie boczne – do 15 stopnie
-
Brodzenie – do 1500 mm
-
Rowy o szerokości – do 2000 mm
-
Ścianka pionowa – do 600 mm
-
Uzbrojenie artyleryjskie
-
Armato-haubica kalibru
-
Kaliber – 152,4 mm
-
Długość lufy – 47 kalibrów
-
Maksymalny zasięg granatu dalekiego zasięgu – do 32 000 m
-
Minimalny zasięg prowadzonego ognia artyleryjskiego – 3800 m
-
Ruchy działa w płaszczyźnie pionowej – od -3,5 stopnia do +70 stopni
-
Szybkostrzelność prowadzonego ognia:
-
Przy zastosowaniu zmechanizowanego systemu lądowania działa – do 6 strzałów na minutę
-
Ogień ciągły przy zastosowaniu zmechanizowanego systemu lądowania na czas 5 minut – do 30 strzałów
-
Ogień ciągły przy zastosowaniu zmechanizowanego systemu lądowania na czas 1 godziny – do 90 strzałów
-
Ładowanie ręczne – do 2 strzały na minutę
-
Ilość załadowanych kompletów amunicji artyleryjskiej – 40 sztuk
-
Ilość załadowanych kompletów amunicji artyleryjskiej w zmechanizowanym systemie ładowania – 36 kompletów
-
Uzbrojenie dodatkowe – przeciwlotniczy wielkokalibrowy karabin maszynowy NSW kalibru 12,7 mm
-
Rozstaw osi podwozia kołowego:
-
Rozstaw osi – 1950 mm + 1650 mm + 2970 mm + 1450 mm
Bibliografia
-
Leszek Szostek, 152 mm armatohaubica samobieżna wz. 77 DANA, |Typy Broni i Uzbrojenia Nr. 227, Agencja Wydawnicza CB, Warszawa 2021 rok
-
https://tank-afv.com/coldwar/Czechoslovakia/152-mm-SpGH-Vz77-DANA.php
-
https://www.valka.cz/CZK-Ondava-152mm-samohybna-kanonova-houfnice-t30031
