Narzutowa mina przeciwpancerna MN-121

MN -121 to polska narzutowa mina przeciwpancerna, zewnętrznie podobna do niemieckiej miny narzutowej AT-2. Mina ma kształt cylindryczny z dziesięcioma składanymi na zewnątrz nogami, które utrzymują ją w pozycji pionowej.

Opis konstrukcji

Mina MN-121 jest ustawiana narzutowo przy pomocy śmigłowcowego systemu minowania narzutowego Platan lub rakiet niekierowanych kalibru 122 mm Feniks-Z. Po zrzuceniu ze śmigłowca lub rozcaleniu głowicy pocisku rakietowego mina opada na spadochronie. Mina MN-121 jest miną nieusuwalną. Po ustalonym podczas minowania czasie (3 godziny, 6 godzin, 12 godzin, 24 godziny, lub 96 godzin), po czym następuje samolikwidacja miny.

Autor – zdjęcie: Dawid Kalka

Wrocław, Arsenał – Muzeum Militariów (zawieszona zła tablica informacyjna)

Mina wykorzystuje zapalnik magnetyczny, który odpala minę, gdy przejeżdża po niej pojazd. Mina posiada również urządzenie przeciwmanipulacyjne , które odpala minę, gdy zostanie poruszona. Głowica miny to ładunek kumulacyjny o masie około 700 gramów ładunku wybuchowego RDX. Producent twierdzi, że mina jest zdolna do przebicia pancerza o grubości 60 milimetrów z przesunięciem pół metra.

Podstawowe dane taktyczno-techniczne

• Państwo – III Rzeczpospolita Polska

• Producent broni – Bydgoskie Zakłady Elektromechaniczne „BELMA” S.A.

• Rodzaj broni – narzutowa mina przeciwpancerna

• Zastosowany zapalnik – magnetyczny, niekontaktowy

• Masa miny – 2,8 kilogramów

• Wymiary miny:

• Wysokość korpusu – 187 milimetrów

• Średnica korpusu – 116 milimetrów

• Przebijalność – pancerza stalowego o grubości 60 milimetrów z odległości 500 milimetrów

• Użytkownicy broni – Wojsko Polskie

Bibliografia

1. https://pl.wikipedia.org/wiki/MN-121

2. https://www.belma.pl/