210 mm ciężki moździerz Granatwerfer 69 „Elefant”

Ciezki moździerz holowany Granatwerfer 69 kalibru 210 mm był moździerzem używanym przez Niemcy podczas trwania II Wojny Światowej. Broń ta może być również znana jako GR 19 i B 19 lub pod pseudonimem „Elefant”.

Historia konstrukcji

Ciężki, holowany moździerz piechoty 21 cm schwere Granatwerfer 69 został opracowany w 1943 roku w znajdujących się pod niemieckim zarządem czechosłowackich zakładach Škoda z Pilzna. Projekt otrzymał zakładowe oznaczenie B 19. Po nieznacznym przeprojektowaniu broni dla uproszczeniu konstrukcji i podniesienia zasięgu wyprodukowano 129 egzemplarzy z pierwotnie 168 zaplanowanych egzemplarzy. Planowano zastosowanie moździerza na podwoziach czołgów średnich Panzerkampfwagen III i Hummel.

Opis konstrukcji

Moździerz ustawiony na podporach, gotowy do oddania strzału

Lufa odchylana na czopie do załadunku pocisku. Mechanizm podniesieniowy w postaci bramowej ramy z zębatkami na obu pionowych ramionach. Lemiesz z gniazdem kulowym pozwalającym na zmianę poziomego kierunku ostrzału (pod koła zakładano prowadnice szynowe będące wycinkiem łuku). Po obu stronach lufy były umieszczone hydrauliczno-sprężynowe oporopowrotniki pochłaniające odrzut.

Zastosowana amunicja

Lufa przygotowania do załadowania – broń odtylcowa

Pocisk burzący 21 cm Wurfgranate 5004

Masa pocisku – 110 kilogramów
Donośność – 5190 metrów
Amunicja o działaniu podmuchowym, używana do usuwania przeszkód w rodzaju zwojów druty kolczastego

Pocisk odłamkowy 21 cm Wurfgranate 5021

Masa pocisku – 85 kilogramów
Donośność – 6300 metrów
Amunicja o działaniu odłamkowym – grubościenna skorupa prefabrykowana dla generowania dużej ilości odłamków

Pocisk przeciwbetonowy 21 cm Wurfgranate 5031