Prototypowy pływający bojowy wóz piechoty BWO-40

BWO-40 – zdjęcie: Tomasz Szulc

BWO- 40 to ciekawy, polski prototypowy pływający bojowy wóz piechoty, na podwoziu SPG-2A z wieżą szwedzkiego wozu piechoty CV90. Przeznaczony do wspierania pododdziałów piechoty zmotoryzowanej i czołgów. Skonstruowany w Hucie Stalowa Wola.

Krótka historia konstrukcji

BWO-40 – zdjęcie: Tomasz Szulc

W 1985 w Hucie Stalowa Wola rozpoczęto prace nad wydłużonym, do siedmiu kół na stronę podwoziem gąsienicowym (Opal 2A) SPG-2A. Miało ono stać się podwoziem dla wozu dowodzenia artylerii Opal – 540. Kadłub posłużył w 1993 roku do skonstruowania prototypu pływającego bojowego wozu piechoty wyposażonego w szwedzką wieżę z armatą typu Bofors kalibru 40 mm. Po nieudanej próbie przeprowadzenia modernizacji BWP-1 do wersji BWP-40 (opisanej tutaj: https://opisybroni.pl/bwp-40/), przy współpracy Ośrodka Badawczo – Rozwojowego Maszyn Ziemnych i Transportowych HSW i szwedzkiej firmy Bofors Weapons Systems opracowano kolejny prototyp gąsienicowego wozu bojowego. Jednak z powodu braku jakiegokolwiek zainteresowania i zaniechania dalszego finansowania projektu przez polskie Ministerstwo Obrony Narodowej, z dalszych planów rozwoju pojazdu po prostu zrezygnowano.

Opis konstrukcji i uzbrojenie wozu

BWO-40 – zdjęcie: Tomasz Szulc – pojazd bez zamontowanej wieży po środku (doskonale widoczne miejsce pod instalację wieży)

Kadłub spawany z płyt pancernych, wodoszczelny. Pancerz zapewniał ochronę tylko przed pociskami broni strzeleckiej i odłamkami pocisków artyleryjskich małego kalibru. W skrajnej przedniej części pojazdu znajdował się przedział transmisji napędu, skrzynia biegów i przekładnie boczne z hamulcami, a za nim przedział kierowania. Silnik umieszczono za przedziałem kierowania, w centralnej części pojazdu, przesunięty ku lewej burcie. Układ jezdny stanowiło siedem pojedynczych kół jezdnych na wahaczach resorowanych wałkami skrętnymi, po każdej stronie pojazdu. Koła napędowe i napinające miały amortyzatory hydrauliczne. Napęd z silnika był przekazywany na znajdujące się w przedniej części pojazdu koła napędowe. Z tyłu pojazdu znajdowały się koła napinające. Napęd wodny za pomocą śrub w osłonach hydrodynamicznych na końcu kadłuba. Gąsienice szerokości 350 mm. Po zamontowaniu wieży, zmniejszyła się wielkość przedziału desantowego. Brak danych o ilości członków załogi i żołnierzy desantu. Prawdopodobnie zbliżona do załogi szwedzkiego bojowego wozu piechoty CV90: 3 żołnierzy załogi: kierowca, dowódca i działonowy w wieży oraz ok. 6 żołnierzy sił desantu.

Wieża sterowana elektrycznie z celownikiem termowizyjnym zintegrowanym z dalmierzem laserowym, z przeciwlotniczą armatą automatyczną Bofors L/70B, kalibru 40 mm, o lufie długości 70 kalibrów. Pojazd mógł przewozić 235 sztuk nabojów kalibru 40 mm, z czego: 24 w magazynku umieszczonym pod zamkiem, 48 nabojów w karuzeli pod podłogą wieży i 162 w schowkach pojazdu. Działo mogło strzelać pociskami:

APFSDS – przeciwpancerny, z odrzucanym sabotem, stabilizowany brzechwowo
MP-T – odłamkowo-burzący
TP-T – szkolne

Pociski odłamkowo-burzące i wielozadaniowe mogły niszczyć cele naziemne i powietrzne w odległości do 4000 metrów. Kąt ostrzału w płaszczyźnie pionowej wynosił od -8 stopni do +35 stopni. Prędkość obrotu wieży wynosiła do 57 stopni na sekundę, armaty w płaszczyźnie pionowej do 28,5 stopni na sekundę. Z armaty można było prowadzić ogień pojedynczy lub seryjny. Prototyp nie był wyposażony dodatkowo w żaden inny typ uzbrojenia.

Podstawowe dane taktyczno-techniczne

Państwo – III Rzeczpospolita Polska
Producent prototypu – Huta Stalowa Wola
Typ pojazdu – bojowy wóz piechoty
Trakcja wozu – gąsienicowa
Załoga wozu – 3 żołnierzy + 6 żołnierzy desantu
Powstanie egzemplarza prototypowego – 1993 rok
Zastosowany napęd – silnik wysokoprężny typu SW 680 o mocy 240 KM
Moc jednostkowa wozu – 20,16 KM/t
Masa bojowa wozu – około 14 000 kg
Transmisja wozu – mechaniczna
Opancerzenie wozu – pancerz stalowy o grubości od 7 mm do 16 mm, wieża posiadała odporność na pociski przeciwpancerne typu AP kalibru 14,5 mm
Wymiary konstrukcji:
Długość wozu – 7265 mm
Szerokość wozu – 2860 mm
Wysokość wozu – 3010 mm
Prześwit kadłuba – 400 mm
Osiągi wozu:
Prędkość maksymalna – do 60 km/h
Prędkość pływania – do 6 km/h
Zasięg maksymalny pojazdu – do 500 km
Pokonywanie przeszkód terenowych:
Rowy okopy o szerokości – do 2800 mm
Ścianki o wysokości – do 1000 mm
Przeszkody wodne – pojazd pływający
Kąt podjazdu – 35 stopni
Przechył boczny – 25 stopni
Zastosowane uzbrojenie pojazdu – armata szybkostrzelna Bofors kalibru 40 mm L/70

Bibliografia

Tomasz Szulc, Nowości z Kielc, Czasopismo Nowa Technika Wojskowa Nr. 10/1993, Magnum-X, Warszawa
https://pl.wikipedia.org/wiki/BWO-40
https://web.archive.org/web/20181113210802/https://www.hsw.pl/i/fmfiles/80lat/wkladka-jubileuszowa-80-lat-hsw-czerwiec.pdf