12 cm schwerer Granatwerfer 42

120 mm ciężki moździerz 12 cm schwerer Granatwerfer 42

Czechy, Lesany – Muzeum Techniki Militarnej

Niemiecki ciężki moździerz kalibru 120 milimetrów wykorzystywany przez Wehrmacht, jednostki spadochronowe Luftwaffe oraz jednostki zbrojne Waffen-SS na frontach II Wojny Światowej, będący swoistą kopią radzieckiego ciężkiego moździerza kalibru 120 mm obr./wz. 1938.

Historia konstrukcji

Front wschodni, początek wiosny 1943 roku

W pierwszych miesiącach operacji Barbarossa rozpoczętej w czerwcu 1941 roku, Niemcy zdobyli bardzo duże ilości radzieckiego uzbrojenia. Jedną z broni która spełniała niemieckie oczekiwania pod względem osiągów taktyczno-technicznych, był radziecki moździerz 120 mm obr./wz. 1938, który dodano do uzbrojenia Wehrmachtu jako 12 cm Granatwerfer 378(r) i dodatkowo skopiowano pod nazwą 12 cm Granatwerfer 42. Producentem ciężkiego moździerza Granatwerfer 42 była Brneńska Fabryka Broni (Erste Brünner Maschinenfabrik w Brünn). Cena jednostkowa produkcji egzemplarza wynosiła 1200 marek niemieckich.

Opis konstrukcji

12 cm (kaliber 120 mm) Granatwerfer 42 był klasyczną konstrukcją tego typu i miał dobrze dobraną masę pocisku wynoszącą 15,6 kilograma, funkcjonalność i dużą donośność wynoszącą 6500 metrów. Lufa moździerza była dobrze stabilizowana dzięki dużej i okrągłej płycie oporowej, która dodatkowo ułatwiała także celowanie umożliwiając tym samym szybką zmianę kąta wychylenia lufy. Szybką zmianę stanowiska ogniowego i transport broni, osiągnięto dzięki dwukołowemu podwoziu, wyposażonemu w koła ze stalowymi tarczami z otworami i pneumatycznym ogumieniem. Do ramy podwozia przymocowywano lufę wraz z płytą oporową, a samo podwozie mogło być holowane bezpośrednio przez samochody osobowo-terenowe, ciężarowe lub za pomocą przodka, w którym najczęściej przewożono także zapas 20 pocisków. Do celowania używano mechanizmu kierunkowego i podniesieniowego oraz celownika optycznego, zamontowanego w pobliżu wylotu lufy. Standardowym nabojem wystrzeliwanym przez moździerz 12 cm Granatwerfer 42 był pocisk odłamkowy, ale produkowano także pocisk dymny i chemiczny którego nigdy nie użyto. Duża masa pocisku odłamkowego wynosząca 15,6 kilograma (dla porównania – masa pocisku do niemieckiego standardowego moździerza 8 cm Granatwerfer 34 wynosiła 3,5 kilograma), powodowała duży odrzut; osłabiono go poprzez hamulec wylotowy umieszczony w jarzmie zamontowanym na lufie od strony dwójnogu i sprężynowy amortyzator na złączu lufy i płyty oporowej, dodany w 1943 roku.

Podstawowe dane taktyczno-techniczne

Sanie do holowania po śniegu Hs.3 moździerza Granatwerfer 42 wraz z amunicją

  • Państwo – III Rzesza Niemiecka

  • Producent broni – Erste Brünner Maschinenfabrik

  • Rodzaj broni – moździerz holowany

  • Egzemplarze prototypowe – 1941 rok

  • Produkcja seryjna broni – 1942-1945

  • Kaliber broni – 120 mm

  • Masa granatu moździerzowego – 15,6 kg

  • Długość zastosowanej lufy – 1865 mm

  • Donośność maksymalna – 6500 m

  • Prędkość początkowa wystrzelonego granatu – do 283 m/s

  • Masa moździerza w położeniu marszowym – 560 kg

  • Masa w położeniu bojowym – 285 kg

  • Szybkostrzelność praktyczna – 8-10 strz./min.

  • Ostrzał w płaszczyźnie poziomej – po 17 stopni na prawą i lewą stronę od osi wzdłużnej broni

  • Ostrzał w płaszczyźnie pionowej – od +45 stopni do +84 stopni

Autor – zdjęcia: Dawid Kalka

Czechy, Lesany – Muzeum Techniki Militarnej

Zastosowana amunicja

Odłamkowo-burząca 12 cm Wurfgranate 42

Front wschodni, 1943 rok

  • Długość pocisku – 721 mm

  • Masa pocisku – 15,80 kg

  • Masa materiału wybuchowego – 3,10 kg

  • Prędkość wylotowa – do 283 m/s

  • Donośność – do 6500 metrów

  • Pocisk zaopatrzony w 1 zasadniczy i 6 dodatkowych ładunków miotających w postaci krążków z materiału.

Niemieccy spadochroniarze z 4. Dywizji, Włochy 1943 rok

Poza standardowym głowicowym zapalnikiem uderzeniowym Wgr.Z. 38 stosowano także głowicowy teleskopowy zapalnik Abstandszünder 41 pozwalający na detonację pocisku jeszcze nad powierzchnią ziemi. Do końca wojny wyprodukowano ponad 5 milionów pocisków.

Bibliografia

  1. Marcin Bryja, Artyleria niemiecka 1933-1945, Wydawnictwo Militaria, Warszawa 1996 roku

  2. Jacek Wolfram, Andrzej Zasieczny, Broń piechoty Wehrmachtu 1939-1945, Wydawnictwo Alma-Press, Warszawa 2009 roku

  3. https://www.dws-xip.com/encyklopedia/mort12cm42-de/

  4. https://pl.wikipedia.org/wiki/12_cm_Granatwerfer_42

  5. https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:12_cm_Granatwerfer_42

image_pdfimage_printDrukuj
Udostępnij:
Pin Share
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments