WR-40 „LANGUSTA”

122 mm wyrzutnia rakietowa WR-40 „LANGUSTA”

         

Historia konstrukcji

Polska 122 mm polowa wyrzutnia rakietowa WR-40 Langusta została opracowana przez Hutę Stalowa Wola S.A., a pierwsze wozy wprowadzono do Wojska Polskiego w 2008 roku.

Uruchomiony w 1998 roku program modernizacji wyrzutni rakietowej BM-21 o przyjętym kryptonimie „Langusta”. Program zakładał wymianę podwozia oraz opracowanie Zautomatyzowanego Systemu Dowodzenia i Kierowania Ogniem WR-40 i zastosowania nowego typu amunicji rakietowej, przy zachowaniu „starej”, lecz gruntownie zmodernizowanej części artyleryjskiej, pochodzącej z wyrzutni BM-21 „Grad”. W trakcie trwania prac powstały prototypy z wykorzystaniem kołowych podwozi Star-1466 i na podwoziu kołowym Jelcza P662D.350-M27, które były wyposażone w sześcioosobową, czterodrzwiową opancerzoną kabinę załogi 144WPP (ochrona balistyczna na poziomie 1 według normy STANAG 4569). Opracowano również nowoczesną, elektroniczną opalarkę pocisków rakietowym z modułem diagnostycznym.

Podstawową amunicją do zmodernizowanych wyrzutni mają być docelowo opracowane w kraju pociski rakietowe o zwiększonej donośności z rodziny Fenix, która bała bardzo zaawansowana jeżeli chodzi o kaliber 122 mm.

Do chwili obecnej zostało wyprodukowanych (zgodnie z przyjętymi zamówieniami), łącznie 75 egzemplarze WR-40 Langusta, które zastąpiły starsze wyrzutnie BM-21, jako dawcę części artyleryjskiej.

Ogólna charakterystyka broni

Przeznaczenie; wyrzutnia służy do zwalczania siły żywej i niszczenia sprzętu technicznego przeciwnika nieopancerzonego lub lekko opancerzonego.

Zasada działania: broń rakietowa w układzie wyrzutni rakietowych – wieloprowadnicowych

Zasilanie; 40-prowadnicowy pakiet wyrzutni rurowej.

Naprowadzanie w płaszczyźnie pionowej i poziomej: elektryczne i ręczne

Typ podwozia; podwozie kołowe Jelcz P662D.35 G-27 6×6 z kabiną załogową 144WPP, układ z centralnym pompowaniem kół, rozmiar opon 14.00 R20 z zainstalowaną wkładką umożliwiającą krótkotrwały przejazd z rozszczelnioną oponą, osie są zawieszone na resorach półeliptycznych, w tym tylnego tamtemu, który został zawieszony wahliwie na dwóch resorach półeliptycznych, odwróconych i złączonych z ramą drążkami reakcyjnymi.

Układ napędowy; Iveco Aifo Cursor 8, Euro 3, wysokoprężny, czterotaktowy, 6-cylindrowy, rzędowy, pionowy z turbodoładowaniem i chłodzeniem powietrza doładowującego.

Układ przeniesienia mocy; 12-biegowa zautomatyzowana przekładnia firmy ZF

Zastosowany celownik; zależny, mechaniczny D726-45 z kątomierzem działowym PG-1M i kolimator K-1.

Wyposażenie specjalne; urządzenie Systemu Kierowania Ogniem – komputer balistyczny typu DD9620T, radiostacja typu UKF RRC-9311 AP, system łączności wewnętrznej typu Fonet, system nawigacji inercyjnej typu Talin-5000, odpalarka stacjonarna i wynośna, urządzenie filtrowentylacyjne, wyciągarkal elektroniczny programator zapalników WITU EP-100.

Zastosowana amunicja

Typ amunicji; pociski rakietowe, stabilizowane podczas loty obrotowo.

Rodzaje zastosowanej amunicji; odłamkowo-burzący typu M-21 OF, odłamkowo-burzący M-21FHE, kasetowy M-21FK

Masa pocisków rakietowych; typ M-21OF – 66,0 kg, M-21FHE – 60,1 kg, M-21FK – 63,4 kg

Długość pocisku rakietowego; 2870 mm

Prędkość maksymalna pocisku na aktywnym w torze lotu; 69 m/s.

Masa zastosowanego ładunku kruszącego; 6,4 kg.

Liczba zastosowanych granatów GKO; 42 sztuki.

Zapas przewożonej amunicji; 40 sztuk przewożonych w prowadnicach.

REKON 2019 – Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych im. gen. Jakuba Jasińskiego

Podstawowe dane taktyczno-techniczne

Kraj – Polska

Producent – Huta Stalowa Wola S.A.

Kaliber prowadnicy – 122,4 mm

Długość przewodu prowadnicy – 3000 mm

Liczba bruzd – jedna, o stałym skoku

Wymiary konstrukcji: (długość x szerokość x wysokość)

w położeniu bojowym – 8580 mm x 3130 mm x 4510 mm

w położeniu marszowym – 8580 mm x 2540 mm x 2750 mm

Prześwit konstrukcji – 410 mm

Masa bojowa – 17 100 kg

Kąt ostrzału w płaszczyźnie – poziomej od 70 stopni w prawo od osi pojazdu i 102 stopni w lewo od osi pojazdu, pionowej od 0 stopni do +55 stopni

Sektor ograniczonego ostrzału w płaszczyźnie poziomej: od 0 stopnia do 40 stopni

Najmniejszy kąt ostrzału w płaszczyźnie pionowej w sektorze ograniczonego ognia ostrzału – +11 stopni

Prędkość początkowa wystrzelonego pocisku rakietowego – w zależności od typu 42-52 m/s

Maksymalna donośność pocisków rakietowych – M-21OF-20 400 metrów, M-21FHE-40 000 metrów, M-21FK-32 000 metrów

Szybkostrzelność praktyczna – 40 strzałów w ciągu 20 sekund

Obsługa – czterech żołnierzy

Moc silnika – 259 kW (352 KM)

Pojemność zbiorników paliwa – 350 dm3

Prędkość maksymalna – 85 km/h

Zasięg jazdy po drodze utwardzonej – 650 km

Zdolność pokonywania terenu;

brody o głębokości – 1,2 metra

wzniesienia o nachyleniu – 30 stopni

wzniesienia o pochyleniu – 19 stopni

Autor: Dawid Kalka

Bibliografia

  1. Najnowsze uzbrojenie Wojska Polskiego Siły lądowe, Wydawnictwo Bellona 2018
image_pdfimage_printDrukuj
122 mm samobieżna wyrzutnia rakietowa RM-70/85 wz. 1970/85

122 mm samobieżna wyrzutnia rakietowa RM-70/85 wz. 1970/85 122 mm raketomet RM-70/85 vz. 1970/85 Typ i przeznaczenie Wieloprowadnicowa samobieżna artyleryjska Czytaj dalej...

S-2 Sopka

Przeciwokrętowy rakietowy pocisk manewrujący S-2 Sopka Radziecki przeciwokrętowy pocisk manewrujący klasy ziemia-woda (samolot-pocisk) z końca lat 50. XX wieku. Pierwszy Czytaj dalej...

9K72 ”Elbrus”, SS-1C ”Scud-B”

9K72 ”Elbrus”, R-17, Scud-B – radziecki taktyczny pocisk balistyczny ziemia-ziemia, napędzany silnikiem na paliwo ciekłe, służąca do przenoszenia głowic z ładunkiem konwencjonalnym lub jądrowym. Przeznaczona Czytaj dalej...

WP-8z

WP-8z - polska wyrzutnia rakietowa dla wojsk powietrznodesantowych. Historia Wyrzutnia rakietowa oznaczona jako WP-8z została skonstruowana w latach 1959–1960 przez zespół konstruktorów (mjr Czytaj dalej...

Udostępnij:

Ostatnia aktualizacja: 29 listopada 2020, 12:04

Zgłoś błąd w artykule

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments