Webley Mk. VI

Rewolwer Webley Mk. VI

Rys historyczny

Mk VI był ostatnim ze słynnej rodziny wojskowych rewolwerów Webleya, zapoczątkowanej modelem Mk I wprowadzonym do uzbrojenia armii brytyjskiej w 1887 r. Różnił się od poprzedników klasycznym chwytem rewolwerowym, który zastąpił charakterystyczne uchwyty w kształcie ptasiego dzioba. Webley Mk VI pojawił się w 1915 roku i szybko zyskał uznanie żołnierzy, jako broń solidna, o dużej sile rażenia i nade wszystko odporna na trudne frontowe warunki. Pozostawał regulaminową bronią do 1932 roku, kiedy to armia zaadaptowała rewolwer Enfield No.2 Mk I kal.0.380 cal. (wzorowany zresztą na “szóstce”). Firma Webley zakończyła jego produkcję w 1921, odtąd, aż do 1931 r. kontynuowano ją w państwowej wytwórni w Enfield. W okresie II wojny światowej Mk VI był chętnie używany jako broń pozaregulaminowa.

Opis konstrukcji

Broń o łamanym szkielecie. Lufa wieloboczna, z listwą grzbietową, stanowi całość z przednią częścią ramy bębna. Bęben sześcionabojowy, zaopatrzony w automatyczny wyrzutnik gwiazdowy uruchamiany podczas łamania szkieletu. Zatrzask blokujący skonstruowany tak, aby w pozycji niedomkniętej uniemożliwiał przypadkowy strzał. Broń z mechanizm spustowo-uderzeniowym podwójnego działania. Przed bębenkiem znajdują się poziome występy ułatwiające wkładanie rewolweru do kabury.

Podstawowe dane taktyczno-techniczne

kaliber – 0.455 cal (kaliber; 11,6 mm)

masa broni niezaładowanej – 1070 gram

długość broni – 286 mm

długość lufy – 152 mm

pojemność bębna – 6 nabojów

Autor: Dawid Kalka

Bibliografia

  1. A.E. Hartink: Encyklopedia pistoletów i rewolwerów. DEBIT, 2002.
  2. Mjr. Frederick Myatt M.C., Ilustrowana Encyklopedia Pistolety i Rewolwery, ESPADON, 2014.