Tellermine 42

Mina przeciwczołgowa Tellermine 42

Eksponat: Zabrze, Park Techniki militarnej – Muzeum Techniki Wojskowej im. Jerzego Tadeusza Widuchowskiego

Historia konstrukcji

Niemiecka mina przeciwczołgowa z okresu II Wojny światowej, następca Tellermine 35. Korpus miny wykonany był ze tłoczonej stali – z centralnie umieszczonym systemem naciskowym, wypełniona była trotylem lub mieszanką trotylu i amatolu w proporcjach pół na pół. Od Tellermine 35 różniła się kształtem wieka i uproszczonym mechanizmem głównego zapalnika. Zapalnik wyzwalany był pod naciskiem ok. 340 kg. Zapalnik został tak zaprojektowany, że mina wybuchała zazwyczaj jak ¼ lub 1/3 pojazdu długości pojazdu (np. czołgu) przejechała już po minie.

W minach przeciwczołgowych Tellermine używano zapalników naciskowych typu T.Mi.Z.42 oraz „nierozbrajanych” typu T.Mi.Z.43.

Zapalnik ciśnieniowy T.Mi.Z.43 można zamontować w minach Tellermine 42(s). Zapalnik T.Mi.Z.43 jest godny uwagi ze względu na to, że standardowo wyposażony jest w zintegrowane urządzenie zapobiegające rozbrojeniu miny: „… po włożeniu zapalnika i przykręceniu płyty dociskowej na miejscu, z słyszalnym „trzaskiem” ścina słaby trzpień uzbrajający w zapalniku”. Ta czynność uzbraja urządzenie zapobiegające obsłudze. Następnie każda próba rozbrojenia miny przez odkręcenie płyty dociskowej (w celu usunięcia zapalnika) automatycznie wywoła detonację. Ponieważ niemożliwe jest określenie, jaki typ zapalnika został zainstalowany, nie należy usuwać płyty dociskowej z Tellermine 42.

Dla zapalnika nierozbrajanego przewidziano dwie dodatkowe studnie z zapalnikami, jedną z boku, a drugą na dnie korpusu. Korpus posiada uchwyt do przenoszenia.

Łącznie zostało wyprodukowanych nieco ponad 10 000 000 egzemplarzy tych min, które były używane przez jednostki Heer, Luftwaffe i Waffen-SS na wszystkich frontach II Wojny Światowej gdzie tylko walczył niemiecki żołnierz.

Wrocław, Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych im. gen. Jakuba Jasińskiego
REKON 2022

Podstawowe dane taktyczno-techniczne

  • Państwo: III Rzesza Niemiecka

  • Rodzaj: mina przeciwpancerna

  • Zapalnik: naciskowy

  • Masa: 9400 g

  • Wysokość: 102 mm

  • Średnica: 324 mm

  • Korpus miny: materiał – tłoczona blacha stalowa

  • Materiał wybuchowy: trotyl lub Amatol/Trotyl, 5450 g

Bibliografia

  1. Zabrze, Park Techniki militarnej – Muzeum Techniki Wojskowej im. Jerzego Tadeusza Widuchowskiego
  2. Wrocław, Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych im. gen. Jakuba Jasińskiego
image_pdfimage_printDrukuj
Maxim obr. 1910 g.

7,62 mm ciężki karabin maszynowy Maxim Maxim obr. 1910/30 goda 1. Brzeski Pułk Saperów Pierwsze rosyjskie przymiarki na nową broń Czytaj dalej...

le.F.H.18, le.F.H.18M i le.F.H.18/40

Lekkie haubice polowe le.F.H.18, le.F.H.18M i le.F.H.18/40 Lekka haubica polowa le.F.H.18 Drzonów, Lubuskie Muzeum Wojskowe Historia powstania 28 czerwca 1919 Czytaj dalej...

ISU-152

Ciężkie działo samobieżne ISU-152 Muzeum Polskiej Techniki Wojskowej - Warszawa Ciężkie radzieckie działo samobieżne. Historia powstania konstrukcji Skuteczność ognia działa Czytaj dalej...

Wz. 1942 (M-42)

45 mm armata przeciwpancerna obr./wz. 1942 (M-42) Typ i przeznaczenie uzbrojenia Armata przeciwpancerna. Przeznaczona była w szczególności do zwalczania czołgów Czytaj dalej...

Udostępnij:
Pin Share
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments