S-8

 

S-8 – radziecki niekierowany pocisk typu powietrze-ziemia kal. 80 mm.

Historia

Od lat 50 XX w. Związek Radziecki używał niekierowanych pocisków rakietowych typu S-5. W związku z rozwojem technologii obrony przeciwlotniczej oraz obrony biernej pojazdów lądowych, Rada Ministrów ZSRR wraz z KC KPZR zadecydowała o potrzebie zaprojektowania nowych rakiet powietrze-ziemia. Opracowanie nowego typu uzbrojenia powierzono biuru projektowemu OKB-16 z Moskwy. Inżynierowie zadecydowali o zwiększeniu kalibru w stosunku do S-5, co spowodowało kilkukrotne zwiększenie masy, ale także sprawiło, że ładunek bojowy nowej rakiety był czterokrotnie silniejszy. Wstępne testy przeprowadzono w 1969, a państwowe dwa lata później.

S-8 został zaprojektowany do używania go zarówno przez samoloty (które przenosiły pociski w zasobniku B-8M1 o masie 160 kg) i śmigłowce (w walcowych zasobnikach B-8W20 ważące 123 kg). Sprawiło to, że liczba rakiet jakie można było przenieść zmniejszyła się w stosunku do S-5, jednak nie wpłynęło to na zdolność bojową, bowiem szacuje się, że S-8 były pięciokrotnie skuteczniejsze niż jego poprzednik.

W późniejszym czasie rozwojem pocisków zajął się Instytut Fizyki Stosowanej z Nowosybirska.

Modyfikacje

Konstruktorzy z Nowosybirska stworzyli ponad 20 różnych modyfikacji pocisków.

  • S-8OF – odłamkowo-burzące,
  • S-8A – odłamkowo-kumulacyjne. Posiada silnik na paliwo stale i statecznik, którego brzechwy otwierają się po wyjściu pocisku z wyrzutni. Uzbrojony jest w piezoelektryczne urządzenie zapalnikowe o działaniu błyskawicznym,
  • S-80M oraz S-80M1 – wersja rozwojowa pocisków S-8A. Potrafi przebić pancerz o grubości do 400 mm. Ponadto może być uzbrojony urządzeniem zapalnikowym posiadającym urządzenie bezwładnościowe, zwiększające niezawodność zadziałania urządzenia zapalnikowego przy małych kątach uderzenia pocisku w przeszkodę. Konstrukcja ładunku bojowego pocisku S-8A i S-8M zapewnia jego wymuszoną fragmentację. Niekiedy pociski te noszą wspólną nazwę S-8KO,
  • S-8B oraz S-8BM – pociski penetrujące posiadające podkalibrową część bojową kal. 68 mm, której ładunek bojowy przewidziany jest na działanie przenikające konstrukcje betonowe i żelazo-betonowe,
  • S-8T – przeciwpancerne z głowicą tandemową,
  • S-8D – paliwowo-powietrzne. Przeznaczone do niszczenia siły żywej i celów nieumocnionych,
  • S-8AS – wypełniony igłami,
  • S-8P – przeciwradiolokacyjne. Posiadają dipole zakłócające wyrzucane na torze lotu wg założonego programu,
  • S-8SE – wypełnione foliowymi paskami,
  • S-8O oraz S-8OM – oświetlające.
Wyrzutnia B-8
Wyrzutnia B-8M1

Dane taktyczno-techniczne

Państwo ZSRR
Rosja
Rodzaj Powietrze-ziemia
Przeznaczenie Różne
Operacyjność lata 70 XX w. – do dziś
Długość 1445 mm (dla S-8KO)
Masa 11,65 kg (całkowita, wariant S-8KO)
Napęd Paliwo stałe
Prędkość 610 m/s (dla S-KOM)
Naprowadzanie Brak
Masa głowicy 3,6 kg (dla S-8KO)
Typ głowicy Różne
Użytkownicy
ZSRR
Rosja
Polska

Dane (oprócz prędkości) dla S-8KO

  • Kaliber: 80 mm
  • Masa: 3,6 kg (głowicy bojowej), 11,65 kg (całkowita)
  • Długość: 1445 mm
  • Zasięg: 2 km
  • Przebijalność: 400 mm
  • Prędkość: 610 m/s (S-8KOM)

 

image_pdfimage_printDrukuj
Udostępnij:
Pin Share
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments