Karabin samopowtarzalny Ljungman AG m/42B

6,5 mm Karabin samopowtarzalny Ljungman AG m/42B

Historia konstrukcji

Pod koniec lat 30. XX wieku, tuż przed nadejściem w Europie II Wojny Światowej, Szwecja widząc rozwój sytuacji jaka wówczas panowała w Europie rozpoczął się proces przeprowadzenia modernizacji szwedzkiej armii, który bardzo szybko przyśpieszył wraz z podbojami niemieckimi w Europie. . Podjęto wówczas decyzję, że karabiny powtarzalne systemu m/96 , mają zostać zastąpione karabinami samopowtarzalnymi.

Do uzbrojenia szwedzkiej armii został przyjęty karabin nowej konstrukcji, powstały w 1941 roku. Broń była konstrukcją opracowaną przez Erika Eklunda. Produkcję karabinu samopowtarzalnego, oznaczonego jako Automatgevär m/42 (Ag m/42) rozpoczęto w 1942 roku w zakładach C.J. Ljungmans Verstader AB. Karabin Ag m/42 był pierwszą konstrukcją działającą na zasadzie odprowadzania gazów prochowych, w której zastosowano bezpośrednie doprowadzenie gazów prochowych na suwadło.

Od 1953 roku karabiny te były modernizowane do nowej wersji, oznaczonej jako m/42B. „Nowy” karabin samopowtarzalny został wyposażony w okno wyrzutowym, dodatkowy odbijacz – zapobiegający wyrzucania łusek naboi w kierunku głowy strzelca.

Produkcję karabinu Ag m/42 wstrzymano we wczesnych latach pięćdziesiątych. Dokumentację techniczną i oprzyrządowanie służące do produkcji sprzedano do Egiptu. Ag m/42 był tam produkowany lokalnie i oznaczony jako Hakim.

Opis konstrukcji

AG m/42B był indywidualną bronią samopowtarzalną. Zasada działania oparta o wykorzystanie energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór lufy (układ bez tłoka gazowego, z bezpośrednim oddziaływaniem gazów prochowych na suwadło). Zamek ryglowany przez przekoszenie. Mechanizm spustowy tylko do ognia pojedynczego. Zasilanie z magazynków o pojemności 10 naboi (możliwość doładowywania magazynka z łódek. Przyrządy celownicze składały się z muszki (w osłonie pierścieniowej) i celownika regulowanego o nastawach od 100 do 700 m (co 100 metrów). Bezpiecznik na tyle komory zamkowej. Pod lufą podstawa bagnetu nożowego.

Autor – zdjęcia: Dawid Kalka
Kraków, Kraków, Muzeum Armii Krajowej im. gen. Emila Fieldorfa “Nila”
Broń z kolekcji Dr. Stanisława Wcisło

Podstawowe dane taktyczno-techniczne

Państwo: Szwecja

Producent: C.J. Ljungmans Verstader AB

Rodzaj broni: karabin samopowtarzalny

Prototypy: 1941

Produkcja: 1942 – Lata 50. XX wieku

Kaliber broni: 6,5 mm

Zastosowany nabój: 6,5 × 55 mm

Wymiary konstrukcji:

Długość konstrukcji – 1214 mm

Masa broni – 4,71 kg (pusty magazynek)

Długość lufy – 622 mm

Zasięg skuteczny broni: do 700 m

Autor – Dawid Kalka

Bibliografia

  1. https://pl.wikipedia.org/wiki/Karabin_Ljungman_m/42
  2. Karabiny karabinki i pistolety maszynowe Encyklopedia długiej broni wojskowej XX wieku – Żuk Aleksandr B.
  3. Witold Głębowicz, Roman Matuszewski, Tomasz Nowakowski: Indywidualna broń strzelecka II wojny światowej, Warszawa 2010
image_pdfimage_printDrukuj
SAAB AJSF 37 Viggen

Samolot rozpoznawczo-bojowy SAAB AJSF 37 Viggen Historia konstrukcji Pierwsze próby skonstruowania samolotu mającego zastąpić Drakena podjęto w latach 1952–1957 pod Czytaj dalej...

Johnson Semi-Automatic Rifle, cal. .30, M1941

7,62 mm Karabin samopowtarzalny Johnson Semi-Automatic Rifle, cal. .30, M1941 Historia konstrukcji Karabin samopowtarzalny opracował w 1934 roku Melvin Maynard Czytaj dalej...

U.S., Rifle, cal. .30, M1 (Garand)

7,62 mm Karabin samopowtarzalny U.S., Rifle, cal. .30, M1 (Garand) John Garand, po lewej, przedstawia cechy karabinu M1 Garand wyższym rangą oficerom armii: generał Czytaj dalej...

Karabinek samopowtarzalny Maschinenpistole 507

7,92 mm Karabinek samopowtarzalny Maschinenpistole 507 Żołnierze niemieccy/Volkssturmu nad rzeką Odry, styczeń 1945 roku Historia i budowa konstrukcji Broń, która Czytaj dalej...

Udostępnij:
Pin Share

Ostatnia aktualizacja: 19 września 2021, 13:03

Zgłoś błąd w artykule

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments