Colt M1911A1

Amerykański pistolet samopowtarzalny kalibru .45. Wywodzi się z konstrukcji zaprojektowanej przez Johna Browninga w 1900. W roku 1911 Colt M1911 wszedł do wyposażenia armii amerykańskiej, a w 1926, po kolejnych niewielkich zmianach na podstawie doświadczeń I wojny światowej, opracowano wersję M1911A1, którą można rozpoznać po podfrezowaniu w okolicy spustu ułatwiającym strzelanie osobom o krótszych palcach, oraz tylnej części chwytu (poniżej bezpiecznika) z frezowanymi podłużnymi nacięciami zmniejszającymi obracanie się broni na boki.

Pistolet samopowtarzalny Colt M1911A1

Drzonów, Lubuskie Muzeum Wojskowe

Historia konstrukcji

Stany Zjednoczone przez bardzo długi okres słynęły z produkcji dużej gamy rewolwerów, jako podstawowej broni krótkiej używanych na rynku cywilnym, jak i wojskowym. Pistolety powtarzalne nie były do początku XX wieku zbytnio popularne. Jednakże firma Colt dostrzegła w nich następce dla rewolweru. Od 1898 roku firma zajmowała się tworzeniem oraz produkowaniem kolejnych modeli pistoletów samopowtarzalnych, konstrukcji genialnego rusznikarza Johna Mosesa Browninga. Początkowo konstrukcje te nie odniosły poważniejszego sukcesu komercyjnego na rynku cywilnym, a armia była na ugruntowanej pozycji dla rewolweru jako podstawowej konstrukcji broni krótkiej. Dodatkowo, wskutek zatargów finansowych z firmą Colt, sam konstruktor przeniósł swoją działalność do Europy. Jednakże współpraca zdołała się odrodzić ponownie po kilku latach, szybko owocując nową konstrukcją pistoletem M1905, który strzelał silnym nabojem pistoletowym 0,45 cala (11,43 mm). Konstrukcja pistoletu była dalej rozwijana i została następnie przedstawiona w 1907 do konkursu na całkowicie nową broń krótką, która miała znaleźć się na wyposażeniu Armii Stanów Zjednoczonych. Trwały dalsze próby, które miały zarazem ulepszyć całą konstrukcję, jak i ją uprościć. Ostatecznie w 1911 roku został wprowadzony oficjalnie do uzbrojenia jako pistolet Colt M1911. Broń ta okazała się nader wszechstronna i ponad czasowa, co można określić miarą, że US Army używała tej broni jako regulaminowej przez kolejne 75 lat, kiedy to po 1986 roku będąc powoli zastąpiony przez nowy pistolet samopowtarzalny firmy Beretta. Wersja cywilna od wojskowej odróżniał się tylko kosmetycznymi zmianami, chociaż firma Colt budowała też tą broń na rynek zagraniczny – np. dla armii kanadyjskiej i w mniejszej ilości dla armii brytyjskiej podczas I Wojny Światowej. Broń była przystosowana do naboju w angielskim kalibrze 0.455 cala Auto. Broń ta była określona pod nazwą Government Model (Model Rządowy). W późniejszych latach były też pistolety, które produkowano na licencji w Norwegii oraz na terytorium Argentyny.

Bardzo duże zapotrzebowanie na nową broń przez rozrastającą się armię w okresie I Wojny Światowej, spowodowała, że konstrukcja pistoletu Colt M1911, z powodu trudności z tak dużym zaspokojeniem wielkich potrzeb, ich produkcja została dodatkowo przeniesiona do innych zakładów, takich jak: Remington, Ithaca. Po zakończeniu działań wojennych I Wojny Światowej, te linie produkcyjne nie zostały zlikwidowane – lecz jako rezerwy mobilizacyjne zostały zmagazynowane, z możliwością szybkiego ponownego uruchomienia produkcji seryjnej. Po 1924 roku sam pistolet przeszedł z powodu doświadczeń wojennych został zmodyfikowany; dźwignia bezpiecznika chwytowego została przedłużona, osłonie sprężyny kurkowej nadano kształt wypukły, lepiej dostosowany do dłoni strzelca, także chwyt, które teraz dodatkowo został podfrezowany w okolicy spustu broni dla ułatwienia użytkowania pistoletu strzelcom o krótkich palcach. Tak zmodyfikowane pistolety jako Colt M1911A – jego produkcja ruszyła po 1926 roku. Więc gdy wybuchła nowa wojna o światowym zasięgu, to znów sięgnięto po sprawdzony model w wersji A1, który bardzo szybko był produkowany w olbrzymich ilościach. Rozbudowano starsze linie produkcyjne, dostosowując je do nowego modelu. Broń ta była regulaminowym modelem broni podczas walk na terytorium Korei, Wietnamie czy w mniejszych konfliktach lat 80. XX wieku w których brały jednostki armii amerykańskiej.

Pistolety, które były wytwarzane dla jednostek partyzanckich, które działały na terytorium europejskim były dostosowane do standardowego niemieckiego naboju pistoletowego 9 x 19 Parabellum, który o wiele łatwiej było zdobyć na przeciwniku.

Pistolety, bazujące po części na pierwotnej konstrukcji są produkowane po dziś dzień w mało seryjnych egzemplarz. Są to zarówno pistolety przystosowane do standardowego naboju, jak i bronie przekalibrowane na nabój kalibru 9 mm. Wraz z nową amunicją nastąpiła zmiana z magazynków jednorzędowych, na dwurzędowe.

Opis konstrukcji

Amunicje pistoletu samopowtarzalnego stanową silne naboje 0,45 ACP (kaliber 11,43 mm), posiadające pocisk pistoletowy o masie 15,2 gram. Są one wystrzeliwane z prędkością początkową 260 m/s. Ze względu na użycie silnego naboju, pistolet posiada zamek ryglowany w momencie strzału. Odrzut powoduje cofnięcie się lufy połączonej z zamkiem. Lufa przymocowana jest do szkieletu obrotowym łącznikiem, który podczas jej cofania – ściąga ją ku dołowi w tzw. przekoszenie lufy, występy na górnej powierzchni lufy wysuwają się w opór ryglowym zamka – następuje jego otwarcie i ruch do tyłu, która wyrzuca pustą łuskę, a wykonując powrotny ruch do przodu, ładuje do komory kolejny nabój.

Magazynek broni, jednorzędowy, o pojemności siedmiu nabojów umieszczony jest w rękojeści broni. Zabezpieczenie pistoletu stanowią: ręczny bezpiecznik skrzydełkowy, zewnętrzny kurek, który jest ustawiony w położenie zabezpieczone oraz bezpiecznik chwytowy z tyłu rękojeści, który pozwala na prawidłowe oddanie strzału tylko przy odpowiednim ułożeniu pistoletu w dłoni strzelca.

Pistolet samopowtarzalny Colt M1911A1

Skarżysko-Kamienna, Muzeum im. Orła Białego

Podstawowe dane taktyczno-techniczne (wersja M1911A1)

Państwo – Stany Zjednoczone

Projektant – John Moses Browninga

Producent – Colt

Rodzaj – Pistolet samopowtarzalny

Prototypy – 1905-1911

Produkcja seryjna – lata 1911-1986

Produkcja – około 2 600 000 egzemplarzy (wersje M1911 oraz M1911A1

Kaliber broni – 0,45 cala (11,43 mm)

Nabój – 0,45 ACP (11,43 x 23 mm)

Luda – sześć bruzd lewoskrętnych

Magazynek – pudełkowy, jednorzędowy, pojemność siedem naboi

Wymiary konstrukcji:

Długość broni – 222 mm

Wysokość broni – 133 mm

Długość lufy – 127 mm

Masa broni – 1100 gram (broń nie załadowana)

Prędkość początkowa wystrzelonego pocisku – 260 m/s

Zasięg skuteczny – 50 metrów

Teks i zdjęcia – Dawid Kalka

image_pdfimage_printDrukuj
Udostępnij:

Ostatnia aktualizacja: 16 czerwca 2020, 16:44

Zgłoś błąd w artykule

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments