Carbine, cal. .30, M1 (Winchester)

7,62 mm Karabinek samopowtarzalny Carbine, cal. .30, M1 (Winchester)

Żołnierz US Marine Corps, uzbrojony w karabinek M1 – Iwo Jima

Historia konstrukcji

Karabinek samopowtarzalny M1 został opracowany w amerykańskich zakładach Winchester Repeating Arms Company w New Haven (stan Connecticut). Powstał on w odpowiedzi na złożone 1 października 1940 roku zlecenie wystosowane przez Ordnance Department (Zarząd Uzbrojenia Departamentu Wojny). W zakładach Winchester złożono także zamówienie na opracowanie nowego rodzaju naboju. Firma ta przygotowała także własny projekt karabinka, którego prototyp powstał w ciągu 14 dni i 11 sierpnia 1941 roku został on zaprezentowany komisji odbiorczej. Na czele zespołu konstruktorów stał Edwin Pugsley. Nowy karabinek pokonał konkurencyjne modele zgłoszone przez firmy Savage Auto Ordnance, Harrington & Richardson, Woodhull i Springfield Armory.

Malaje, 1957 rok

22 października 1941 roku został przyjęty na uzbrojenie armii amerykańskiej pod oznaczeniem Carbine, Caliber .30, M1 (indeks SNL B-28). Cena jednostkowa wynosiła ok. 45 USD. Produkcja seryjna do 1945 roku objęła 6 221 220 egzemplarzy i odbywała się w następujących zakładach:

  • Inland Division, General Motors (2 632 097 egzemplarzy)

  • Winchester Repeating Arms Co. (828 059 egzemplarzy)

  • Underwood-Elliot-Fisher Co. (545 616 egzemplarzy)

  • Saginaw Steering Gear Division, General Motors (571 212 egzemplarzy)

  • National Postal Meter Co. (413 017 egzemplarzy)

  • Quality Hardware & Machine Co. (359 666 egzemplarzy)

  • International Business Machines Corp. (346 500 egzemplarzy)

  • Standard Products Co. (247 160 egzemplarzy)

  • Rock-Ola Manufacturing Co. (228 500 egzemplarzy)

Dla wojsk powietrzno-desantowych opracowano w 1942 roku wersję M1A1 zaopatrzoną w chwyt pistoletowy oraz składaną kolbę wykonaną z pręta stalowego. Z kolbą rozłożoną długość broni wynosiła 905 mm natomiast ze złożoną spadała do 648 mm. Masa karabinka wzrosła do 2,53 kg. Pierwsze karabinki dostarczono w październiku 1942 roku. Zakłady Inland Divisions GMC wyprodukowały 140.591 egzemplarzy.

Eksponat ze zbiorów: Fort Gerharda – Muzeum Obrony Wybrzeża, Świnoujście, Polska

Powstały także eksperymentalne wersje M1A2 oraz M1A3 zaopatrzone w metalowe kolby które były składane pod spód broni oraz dostosowane do miotania granatów nasadkowych. Dla potrzeb testów poligonowych powstały krótkie serie obu modeli nie przekraczające 100 egzemplarzy. Nie podjęto decyzji o przyjęciu ich na uzbrojenie.

Po przyjęciu na uzbrojenie karabinka M2 zakłady Winchester przygotowały zestawy części T17 oraz T18 pozwalające na dostosowanie karabinków M1 do strzelania także ogniem ciągłym.

Opis konstrukcji

Automatyka broni wykorzystuje energię gazów wylotowych pobieranych przez boczny otwór w lufie. Lufa jest na stale połączona z komorą zamkową. W tylnej jej części, niedaleko przed komorą zamkową, znajdował się otwór pobierający gazy przez boczny otwór w ściance lufy oraz bardzo krótki tłok gazowy, współpracujący z masywną żerdzią suwadła. W suwadle znajdował się wyfrezowany otwór współpracujący z prawym ryglem trzonu zamkowego (ryglowanie zamka za pomocą dwóch symetrycznych rygli poprzez ich częściowy obrót). Integralną część suwadła stanowiła rączka, która pozwalała na przeładowanie broni. Zasilanie z dwurzędowego magazynka pudełkowego dostawianego od dołu. Urządzenie spustowo-kurkowe montowane w osobnej komorze, stanowiącej także osłonę spustu. Celownik przeziernikowy, przerzutowy, z możliwością regulacji w poziomie. Nakładka, łoże i kolba drewniane.

Las Ardeński – zima 1945 roku

W 1943 roku podjęto decyzję o zaopatrzeniu karabinka w bagnet. Od maja 1944 roku wprowadzono pod lufą zaczep dla mocowania bagnetu M4. Na lufie można było zamontować nasadkę do miotania granatów M8, za pomocą której z wykorzystaniem naboi M6 można było wystrzeliwać granaty kal. 22 mm.

Wersje

  • M1 – produkowana w największych ilościach wersja z kolbą stałą

  • M1A1 – była to opracowana w 1942 dla spadochroniarzy wersja wyposażona w składaną na bok kolbę

M1A1 Carbine

  • M1A2 – była wersją wyposażoną w nowy celownik krzywiznowy, opracowaną na przełomie lat 1944/45. Ponieważ nowy celownik w trakcie modernizacji zamontowano na wszystkich starych M1, z oznaczenia M1A2 zrezygnowano

  • M1A3 – to wersja z 1945, z kolbą składaną pod spód broni. Wyprodukowano tylko serię próbną.

  • M1A4 – była wersją ze skróconą lufą i kolbą składaną przez wsunięcie w prowadnice po bokach broni. Karabinek zaprojektowany dla żołnierzy oddziałów specjalnych prawdopodobnie nie był produkowany

  • M2 – powstał pod koniec II wojny światowej. Był bronią samoczynno-samopowtarzalną. Od M1 odróżniał się przerzutowym przełącznikiem rodzajów ognia (produkowano zestawy M17 umożliwiające przebudowę karabinka M1 na M2). Wraz z nowym karabinkiem pojawił się magazynek trzydziestonabojowy. Ponieważ w trakcie eksploatacji karabinków M2 okazało się, że łoże przejęte z M1 pęka, wprowadzono nowe – wzmocnione

  • M3 – powstała przez przebudowę karabinków M2 wersja z celownikiem noktowizyjnym. Była wyposażona w celownik M2 Sniperscope, a na lufie mocowano tłumik płomieni. Broń przyjęto do uzbrojenia 16 sierpnia 1945

 Kraków, Muzeum Armii Krajowej im. gen. Emila Fieldorfa “Nila”

Zastosowana amunicja

Nowo opracowana amunicja bazowała na naboju karabinowym .32 Winchester SL (Self-Loading). Do przenoszenia magazynków używano dwukomorowych ładownic parcianych przenoszonych na pasie głównym. Były one zapinane przez półokrągłe klapki. Naboje pakowano w kartonowe pudełka po 50 sztuk, a następnie w drewniane skrzynki po 1.200 sztuk.

1. Pocisk zwykły Cartridge, Caliber .30, Carbine, Ball, M1:

Masa pocisku: 7,1 g

Prędkość wylotowa: 600 m/s

Donośność skuteczna: normalna 200 jardów (180 m), maksymalna 300 jardów (270 m)

Pocisk pełnopłaszczowy z ołowianym rdzeniem.

2. Pocisk zwykły ze smugaczem Cartridge, Caliber .30, Carbine, Tracer, M27

3. Pocisk pełnopłaszczowy z ołowianym rdzeniem w którego dennej części umieszczono smugacz

4. Miotająca granaty nasadkowe Cartridge, Caliber .30, Grenade, M6:

Amunicja opracowana do wystrzeliwania granatów z nasadek karabinowych zakładanych na wylot lufy.

5. Atrapa Cartridge, Caliber .30, Carbine, Dummy, M13:

Amunicja używana do celów szkoleniowych. Dla łatwej identyfikacji na obwodzie łuski znajdowały się otwory.

6. Testowa Cartridge, Caliber .30, Carbine, Ball, High Pressure Test, M1:

Amunicja używana dla testowania wytrzymałości lufy badanej broni, o zwiększonym ładunku miotającym.

W służbie niemieckiej przejęte egzemplarze otrzymały oznaczenie 7,62 mm Selbstladekarabiner 455 (a).

Obsługa amerykańskiego moździerza kalibru 81 mm

Podstawowe dane taktyczno-techniczne: M1 Carbine

Kaliber: 7,62 mm

Amunicja: 7,62×33 (.30 US Carbine)

Masa własna: 2,36 kg

Długość całkowita: 904 mm

Długość lufy: 458 mm

Zasilanie: magazynek na 15 naboi

Szybkostrzelność: praktyczna do 30 strz./min.

Autor – zdjęcia: Dawid Kalka

Korea, 1950 rok

Bibliografia

  1. http://www.dws-xip.pl/encyklopedia/
  2. Karabiny karabinki i pistolety maszynowe Encyklopedia długiej broni wojskowej XX wieku – Żuk Aleksandr B.
  3. Witold Głębowicz, Roman Matuszewski, Tomasz Nowakowski: Indywidualna broń strzelecka II wojny światowej, Warszawa 2010
  4. https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:M1_Carbine
image_pdfimage_printDrukuj
United Defense Submachine Gun, cal. 9mm, Model 1942

Pistolet maszynowy United Defense Submachine Gun, cal. 9mm, Model 1942 Historia konstrukcji Pistolet maszynowy UD M42 był używany przez siły Czytaj dalej...

Gun, submachine, cal. .45, M3 oraz M3A1

11,43 mm Pistolet maszynowy Gun, submachine, cal. .45, M3 oraz M3A1 Historia konstrukcji Pistolet maszynowy M3 był używany przez siły Czytaj dalej...

M1918 BAR

M1918 Browning Automatic Rifle (BAR) – ręczny karabin maszynowy używany przez siły zbrojne Stanów Zjednoczonych głównie podczas II wojny światowej. Czytaj dalej...

Arisaka Meiji 38-Shiki Kenju

6,5 mm Karabin powtarzalny Arisaka Meiji 38-Shiki Kenju

Pierwsza połowa lat 30. XX wieku - Arsenał Koishikawa Autor Czytaj dalej...

Udostępnij:
Pin Share

Ostatnia aktualizacja: 1 lipca 2021, 17:40

Zgłoś błąd w artykule

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments