Bücker Bü 131 B Jungmann

Samolot szkolny Bücker Bü 131 B Jungmann

Eksponat muzealny

Eksponowany w Muzeum Bü 131 B Jungmann o numerze fabrycznym 13.113 i rejestracji cywilnej SP-AFO, został przejęty przez Polaków w 1945 roku i po remoncie w Okręgowych Warsztatach Lotniczych w Poznaniu był eksploatowany w latach 1946–1955 przez Aeroklub Poznański. Po skasowaniu trafił do zbiorów krakowskiego Muzeum w 1963 roku.

Autor – zdjęcia: Dawid Kalka

Historia konstrukcji

Samolot szkolno-treningowy Bü 131 „Jungmann” był używany przez siły zbrojne Niemiec. Został opracowany w niemieckich zakładach Bücker Flugzeugbau G.m.b.H. w Johannisthal koło Berlina (w 1935 roku przeniesiona do pobliskiego Rangsdorf). Na czele zespołu projektowego stał Anders J. Anderson (konstruktor szwedzkiego pochodzenia). Prototyp z cywilną rejestracją D3150 został oblatany 27 kwietnia 1934 roku, za jego sterami siedział Joachim von Köppen.

W 1936 roku został wybrany na podstawowy samolot szkolenia początkowego. W szkołach sił powietrznych Luftwaffe zaklasyfikowany do kategorii A2. Wyprodukowano 1.910 egzemplarzy. Dodatkowo był on szeroko eksportowany i produkowany za granicą na podstawie licencji. Wśród odbiorców zagranicznych są między innymi Węgry i Finlandia.

Wersje

  • Bü 131 A – silnik Hirth HM 60 R o mocy 80 KM

  • Bü 131 B – silnik Hirth HM 504 A-2 o mocy 105 KM

  • Bü 131 C – silnik Cirrus Minor o mocy 90 KM

  • Bü 131 D – silnik Hirth HM 504 A-2 o mocy 105 KM

Na bazie jego konstrukcji opracowano dla lotnictwa Japonii samolot szkolno-treningowy Kokusai Ki-86 oraz samolot szkolno-treningowy Watanabe/Kyushu K9W1.

Od roku 1935 rozpoczęto wytwarzać zmniejszoną odmianę jednomiejscową z silnikiem gwiazdowym, nazwaną Jungmeister. Samoloty w tej wersji były budowane w Niemczech, Hiszpanii i Szwajcarii. Na maszynach tej wersji w 1938 roku odniesiono również szereg zwycięstw w zawodach akrobacji lotniczej w Europie. Ostatnie egzemplarze samolotu Jungmeister zbudowano w Niemczech w 1969 roku. Po zakończeniu II wojny światowej jeszcze przez ponad 25 lat samoloty Jungmann i Jungmeister należały do najpopularniejszych maszyn akrobacyjnych na świecie. Wiele z nich miało zmienione silniki – zamiast montowanych na nich fabrycznie silników Hirth zabudowywano nowocześniejsze i mocniejsze silniki Lycoming. Płatowce z tymi silnikami były montowane pod oznaczeniem Bü R-170 w Szwajcarii.

Wiele Jungmannów lata do dzisiaj. Kilka ostatnich egzemplarzy powstało w Niemczech jeszcze w 1969 roku. W Polsce przed wojną zarejestrowane były 2 samoloty tego typu. 2 inne, poniemieckie, były eksploatowane po wojnie. Bielska firma Serwis Samolotów Historycznych produkuje obecnie samoloty Bü 131 Jungmann – nie są to repliki, lecz maszyny budowane na podstawie licencji. Zmiany w stosunku do konstrukcji przedwojennej obejmują zastosowanie nowocześniejszych materiałów oraz innych silników. Samoloty cieszą się dużą popularnością a firma ma zamówienia produkcyjne na szereg lat.

Opis konstrukcji

Jednosilnikowy dwupłat z otwartymi kabinami załogi w układzie tandem. Kadłub stanowi metalowa kratownica wykonana ze spawanych rur stalowych, kryta w przedniej górnej części blacha duralową, a na reszcie powierzchni płótnem. Skrzydła drewniane z duralowymi żebrami, kryte płótnem. Zbiorniki paliwa (87 litrów) i oleju (5 litrów) umieszczone w kadłubie. Zastosowano stałe podwozie w układzie klasycznym z kółkiem ogonowym. Koła główne rozmiaru 420×150 mm (rozstaw kół 1,62 m), a kółko ogonowe rozmiaru 135×45 mm. Silnik napędza dwułopatowe śmigło drewniane o stałym skoku średnicy 2.100 mm. Początkowa prędkość wznoszenia ok. 3,2 m/s, prędkość lądowania 82 km/h. Droga startu wynosi ok. 140 m, natomiast lądowania ok. 135 m.

Podstawowe dane taktyczno-techniczne

  • Załoga: 2 osoby

  • Masa własna: 390 kg

  • Masa startowa: 680 kg

  • Rozpiętość: 7,40 m

  • Długość: 6,62 m

  • Wysokość: 2,25 m

  • Powierzchnia nośna: 13,50 m2

  • Jednostka napędowa: 1 silnik 4-cyl. w układzie rzędowym, chłodzony powietrzem, typu silnik Hirth HM 504 A-2 o mocy 105 KM

  • Prędkość maksymalna: 183 km/h na wysokości 0 m

  • Prędkość wznoszenia: 6,3 min na wysokość 1 000 m

  • Pułap: 3 000 m

  • Zasięg: 650 km

  • Uzbrojenie: brak

Bibliografia

  1. Muzeum Lotnictwa Polskiego, Kraków
  2. https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:B%C3%BCcker_B%C3%BC_131
  3. http://www.dws-xip.pl/encyklopedia/sambu131-de/
image_pdfimage_printDrukuj
Armata Morska 21-KM

45 mm Uniwersalna Armata Morska 21-KM Opis konstrukcji Działo powstało w odpowiedzi na zapotrzebowanie małokalibrowej artylerii przeciwlotniczej dla radzieckiej floty. Czytaj dalej...

De karabijn No. 4

6,5 mm Karabinek powtarzalny De karabijn No. 4 Wrocław, Arsenał - Muzeum Militariów Historia konstrukcji W 1891 roku Królestwo Niderlandów Czytaj dalej...

B-25 Mitchell

Samolot bombowy North American B-25 „Mitchell” Samolot bombowy North American B-25 ”Mitchell” nad lotniskiem Góraszka. 2007 rok Historia konstrukcji W Czytaj dalej...

Mortier de 60 mm Modèle 1935 Brandt

60 mm Moździerz Mortier de 60 mm Modèle 1935 Brandt Historia konstrukcji Moździerz piechoty 60 mm Mle 35 został opracowany Czytaj dalej...

Udostępnij:
Pin Share
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments