3K95 Kinżał

3K95 Kinżał – radziecki, następnie rosyjski morski kompleks kierowanych przeciwlotniczych pocisków rakietowych (klasy woda-powietrze), bliskiego zasięgu (oznaczenie w kodzie NATO: SA-N-9 Gauntlet). Służy do zwalczania samolotów, śmigłowców i pocisków przeciwokrętowych. Pozostaje w służbie od końca lat 80. XX wieku.

Historia

System Kinżał (pol. kindżał) stanowi morską wersję lądowego systemu 9K330 Tor. Miał zastąpić morski system Osa-M jako broń przeciwlotnicza i przeciwrakietowa bliskiego zasięgu nadająca się do zastosowania na mniejszych okrętach. Ostatecznie rozmiary systemu spowodowały, że zastosowanie na małych okrętach uznano za niepraktyczne i był stosowany na okrętach średniej wielkości jako podstawowy system przeciwlotniczy i na dużych okrętach jako uzupełniający. Prace rozpoczęto na skutek postanowienia Rady Ministrów ZSRR z 4 lutego 1975 roku. Wiodącym biurem konstrukcyjnym był instytut NPO Altair (główny konstruktor S. Fadiejew, który opracował wcześniej Wołnę-M) Samą rakietę opracowywał MKB Fakieł (dawne biuro OKB-2), a wyrzutnię KB Start z Jekaterynburga. W odróżnieniu od Osy-M, pociski w nowym systemie startowały z wyrzutni pionowych, po czym kierunek nadawały in silniki korekcyjne.

Z uwagi na opóźnienia, systemu nie otrzymały pierwsze okręty, które miały być w niego wyposażone, między innymi pierwsze niszczyciele rakietowe projektu 1155, wchodzące do służby od 1980 roku. Próby strzelań morskiej wersji prowadzono od 1982 roku na zaadaptowanej w tym celu w trakcie budowy korwecie przeciwpodwodnej MPK-104 (projektu 1124K), wyposażonej w trzy wyrzutnie. Już od końca 1983 roku zaczęły wchodzić do służby okręty uzbrojone w wyrzutnie Kinżał, poczynając od „Admirał Zacharow”. Ostateczne próby systemu zostały ukończone w 1986 roku. W ich trakcie pociski zestrzeliły między innymi cztery rakiety przeciwokrętowe P-35.

System oficjalnie przyjęto na uzbrojenie w 1989 roku. W chwili wejścia do służby, na przełomie lat 80. i 90. system był bardzo nowoczesny i według opinii, przewyższał znacząco systemy rakietowe państw zachodnich tej klasy. W kodzie NATO system otrzymał oznaczenie SA-N-9 Gauntlet, a jego radar naprowadzania: Cross Swords. Od 1993 roku system oferowany był na eksport pod nazwą Klinok, lecz nie uzyskano zamówień.’

Widok na pokrywę wyrzutni

Opis

Pocisk ma masę 165 kg, w tym część bojowa 14,8 kg. Długość wynosi 2898 mm, średnica kadłuba 235 mm, rozpiętość stateczników 650 mm. Osiąga prędkość maksymalną 800 m/s.

Wyrzutnia pocisków 3S95 jest pionowa, bębnowa. Po 8 pocisków znajduje się w obrotowym bębnie z jednym oknem startowym. W skład jednego kompleksu wchodzą na ogół cztery wyrzutnie, a na krążownikach lotniczych – po sześć wyrzutni.

Dla celów lecących z prędkością do 300 m/s zasięg zwalczania wynosi od 1,5 do 12 km i pułap od 10 metrów do 6 km. Przy celach o prędkości do 700 m/s zasięga spada do 5 km, a pułap do 4 km. Przerwa między odpaleniami wynosi 3 sekundy.

Zastosowanie

  • 1 korweta ZOP projektu 1124K MPK-104 (1 kompleks – 3 wyrzutnie)
  • 9 niszczycieli rakietowych projektu 1155 (2 kompleksy po 4 wyrzutnie – nie na wszystkich)
  • 1 niszczyciel rakietowy projektu 11551 „Admirał Czabanienko” (2 kompleksy po 4 wyrzutnie)
  • 2 fregaty rakietowe projektu 1154 (1 kompleks – 4 wyrzutnie)
  • 1 krążownik lotniczy projektu 11434 „Admirał Gorszkow”, ex „Baku” (4 kompleksy po 6 wyrzutni)
  • 1 krążownik lotniczy projektu 11435 „Admirał Kuzniecow” (4 kompleksy po 6 wyrzutni)
  • 1 krążownik rakietowy projektu 11442 „Piotr Wielikij” (1 kompleks – 8 wyrzutni)
9М330-2 ЗРК «Кинжал»
Inne nazwy 3K95
NATO: SA-N-9 Gauntlet
Rodzaj systemu przeciwlotniczy morski
Zwalczane cele statki powietrzne, pociski rakietowe
Państwo ZSRR/Rosja
Wejście do służby 1983 (faktycznie)
1989 (formalnie)
Status systemu w służbie
Pociski
Pociski 9M330
Naprowadzanie radiokomendowe
Rodzaje głowic odłamkowa 14,8 kg
Zasięg 1,5 – 12 km
Pułap plot. 0,01 – 6 km
System
Liczba pocisków 3, 4, 6
Radary
Nazwa / model 3R95
Śledzone cele 8
Jednocześnie napr. pociski 4
Użytkownicy
ZSRR / Rosja
image_pdfimage_printDrukuj
wz. 1939 61-K

37 mm armata przeciwlotnicza wz. 1939 61-K Historia konstrukcji Armatę przeciwlotniczą wz. 1939 skonstruował zespół kierowany przez Michaiła Łoginowa. Była Czytaj dalej...

„Gepard”

Czołg przeciwlotniczy „Gepard” Historia powstania W lipcu 1957 roku zostało sprecyzowane wymaganie sił Bundeswehry, które dotyczyły następcy dla dotąd używanych Czytaj dalej...

wz. 36 Bofors

Armata przeciwlotnicza wz. 36 Bofors Święto Żołnierza w Poznaniu 1939 - 40 mm armaty przeciwlotnicze Bofors wz. 36 holowane przez Czytaj dalej...

Protiletadlový kanon vz. ČS

57 mm Protiletadlový kanon vz. ČS Historia konstrukcji Armata przeciwlotnicza produkcji czechosłowackiej. Opracowany przez ŠKODĘ Pilzno, włączany na wyposażenie pułków Czytaj dalej...

Udostępnij:

Ostatnia aktualizacja: 29 maja 2021, 18:13

Zgłoś błąd w artykule

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments